De reis start met de vlucht van Schiphol naar Preveza, op het vasteland vlak bij Lefkas. Bij aankomst staat de taxi klaar die vooraf via het jachtverhuurbedrijf is geregeld. Via de brug over het Lefkas Channel rijd je het eiland op richting Perigiali, waar het zeiljacht klaar ligt.

De ontvangst en introductie aan boord verlopen prettig. Alles klopt, de taxi is vooraf geregeld en daardoor begint de zeiltocht ontspannen en zonder gedoe.

De dag begint vroeg met een prachtige zonsopkomst achter de bergen. Het water kleurt lichtgrijs en oranje; een veelbelovend begin van de eerste echte vaardag.

Na het lichten van het anker gaat de tocht richting Kalamos. Er is weinig wind, waardoor er onderweg zelfs naast de boot gezwommen kan worden. Later komt er genoeg wind om rustig te zeilen. Rond 15.00 uur is er nog een goede plek in de haven van Kalamos.

Kalamos is een fijne zeilershaven met onder andere Taverna George en een bakker hoger in het dorp, waar in de ochtend vers brood verkrijgbaar is.

Vanuit Kalamos gaat de route verder richting Kastos. Onderweg wordt gezwommen en gesnorkeld in helder water langs de kust van Kalamos. De lunch is aan boord.

Later op de dag trekt de wind aan en wordt er goed gezeild. Via Steno Kálamou en rond de zuidpunt van Kastos wordt de baai bij de haven bereikt. Het water is helder en de sfeer rustig.

’s Avonds wordt er gegeten bij Windmill, met een prachtig uitzicht over de eilanden.

De route gaat van Kastos naar Astakos op het vasteland. Bij aankomst staat er een stevige zijwind, waardoor aanleggen voor sommige boten uitdagend is. Samen helpen en lijnen aannemen hoort dan echt bij de zeilerssfeer.

Astakos is levendig, met veel Griekse vakantiegangers, winkels en een drukke boulevard. Tot diep in de nacht is er muziek en beweging langs de kade. Leuk om een keer mee te maken, maar niet de rustigste overnachtingsplek.

Na een rumoerige nacht volgt een vroege start voor één van de langere trajecten: ongeveer 27 mijl naar Poros op Kefalonia. Onderweg is het mooi varen, met afwisselend weinig wind en later toch nog zeilwind.

Poros is warm en levendig. De haven is ook een belangrijke ferryhaven, waardoor grote veerboten regelmatig binnenlopen. Aan de boulevard is het gezellig, maar door ferryverkeer, motorlawaai en dieselgeur is de marina niet de meest rustige plek om te slapen.

De dag begint vroeg door het geluid van een binnenkomende ferry. Daarna volgt de tocht naar Eufimia, opnieuw onder een warme zon.

Onderweg wordt gezwommen in een turquoise baai. Kefalonia laat zich van haar mooiste kant zien: groen, ongerept en helder. In Eufimia is voldoende plek in de haven en het aanleggen gaat steeds beter; de bemanning groeit zichtbaar als team.

Vanuit Eufimia gaat de route richting Fiskardo. Al snel kunnen de zeilen omhoog en wordt er mooi gezeild in de straat tussen Ithaka en Kefalonia.

Fiskardo is stijlvol en mondain, met pastelkleurige huizen, terrassen, winkels en luxe jachten. Het is een bijzondere plek, maar ook wat drukker en chiquer dan de kleinere Ionische havens.

De tocht gaat van Fiskardo naar Frikes op Ithaka. Frikes voelt rustiger en authentieker aan. Ithaka is, net als Kefalonia, groen en omgeven door heldere turquoise baaien.

De haven van Frikes staat bekend om valwinden en dat blijkt terecht. De meeste boten liggen langszij. In het dorp is een klein steunpunt voor jachten en bij een taverna kan de weersverwachting worden bekeken.

De geplande tocht naar Kioni gaat niet door vanwege harde wind en stevige vlagen. De boot ligt goed vast met extra lijnen en de veiligste keuze is om in de haven te blijven.

Het wordt een rustdag met lezen, slapen en wind kijken. Veel andere boten blijven ook liggen. De haven raakt vol en er wordt zelfs drie-dubbel afgemeerd. Een goede herinnering aan het belang van weerplanning in de Ionische Zee.

Vanuit Frikes gaat de route terug richting Lefkas. Er wordt fijn gezeild en onderweg gezwommen. In de verte worden zelfs dolfijnen gezien.

Sivota op Lefkas ligt prachtig in een beschutte baai met kleine strandjes. Aan de haven voelt het bijna als een binnenmeer, omdat de open zee vanaf de kade nauwelijks zichtbaar is.

Het vertrek uit Sivota is spectaculair: veel boten vertrekken tegelijk in de vroege zon. Daarna gaat de tocht richting Meganisi.

Aan de westzijde van Meganisi wordt aangelegd bij een prachtige baai met grot. Deze kant van het eiland is bijzonder mooi, met witte rotsen, stille baaien en helder water. In Ormos Abelike wordt geankerd en met een lijn aan een oude olijfboom vastgelegd. ’s Avonds wordt er aan boord gegeten onder een indrukwekkende sterrenhemel.

De vorige avond blijkt dat er achter de baaien van Meganisi nog kleine tavernes te vinden zijn. De omgeving voelt stil, bijna onbewoond, maar juist dat maakt het eiland zo bijzonder.

De overtocht naar Palairos op het vasteland verloopt kalm. Er is weinig wind, waardoor het een rustige vaardag wordt.

Bij Palairos wordt gezwommen in een prachtige baai waar eindelijk goed gesnorkeld kan worden en vissen te zien zijn. Daarna gaat de route terug naar Meganisi.

De kustlijn blijkt vanaf zee soms lastiger te herkennen dan op de kaart. Uiteindelijk wordt opnieuw een mooie baai gevonden. De boot wordt vastgelegd met een landvast aan een rotsblok en met de bijboot wordt naar de kant gevaren om bij een taverna achter het strandje te eten.

De laatste dag begint met prachtig ochtendlicht over de baai. Er wordt nog gezwommen en gesnorkeld aan de oostkant van Meganisi.

Daarna volgt de rustige terugtocht richting de thuishaven. Met lichte wind wordt langzaam teruggezeild naar Perigiali. Een ontspannen afsluiting van een veelzijdige zeilreis door de Ionische Zee.